Uszaty Blog II

  Najwyraźniej wąchanie rozpuszczalników, gruntów i farb wszelakich przed snem nie wpływa na mój mózg pozytywnie... Przyśniło mi się, że przyjechała z wizytą moja mama, a Igor do niej podszedł i przemówił: "Cześć, jestem Ewa. Moja służba dała ciała, bo nawet nie rozpoznała mojej płci. Ona jest do kitu, za to ty jesteś w porzo."   (Gad na moim własnym mymłonie wyhodowany, odchuchany, z ogonem jak wycior do butelek...)   I teraz się zastanawiam nad istotną kwestią... Nie nad tym, że kot gada... Nie, nie. Nad tym, czy on zawsze utożsamiał się z płcią przeciwną, czy rozważył zmianę tożsamości dopiero po kastracji... No kuźwa, zagwozdka.

 ... bowiem Ksawerym Gustawem nie przewiozłabym za jednym rzutem 600 kg kafelków, fug, sylikonów, klei, gruntów i siebie w bonusie. Ucałowałam go w kierowniczkę. :)

Posiałam. Nie zgubiłam. Bo wiem, że ten skurczybyk jest gdzieś w chacie, tyle, że nie wiem, gdzie. A tu przegląd do zrobienia... Opcje były dwie: 1. Pojawić się w Starostwie Powiatowym, złożyć wniosek o tymczasowe blachy (zapłacić), zrobić przegląd, wrócić i złożyć wniosek o nowy dokument (zapłacić). 2. Poprosić o przysługę znajomego z drogówki, żeby był tak łaskaw i wystawił mandat za NIEMANIE dowodu (zapłacić) oraz zatrzymał na 24 dowód rejestracyjny, z owym świstkiem udać się zrobić przegląd, a następnie złożyć wniosek o nowy dokument (zapłacić).  O jedno "zapłacić" za dużo, ne spa?  Zatem obrałam plan B i pojawiłam się na stacji kontroli pojazdów. - Dzień dobry. Wie pan co? Kłopocik mam. Oj, duży kłopocik... - A jakiż to kłopocik? - Wie pan, schowałam dowód rejestracyjny do którejś mojej torebusi i nie mogę go namierzyć. Zrobi mi pan przegląd bez?... Gość uśmiechnął się szeroko. - A ile ma pani tych torebusi?   -Oj dużo, wie pan... Jak to kobieta... Uśmiech gości...

 ... a mnie wysłano na dwudniowe szkolenie. Nie no, spoko... Koleżanka, która mnie zastępowała, dostawała bladej kurwicy. Ja natomiast słodko spędziłam czas na wyjątkowo nudnym szkoleniu, za to spotkałam się z dawno nie widzianymi znajomymi z innych jednostek i poznałam sporo nowych. Było klawo. Mogę się dalej szkolić do upadłego, nie mam nic przeciwko temu. ;) Negatywy z ostatniego czasookresu: - dziś zaiwaniałam do weta z Filipem, którego ktoś użarł w ogon (obstawiam Juliana) - tu uczulam: kocia ślina jest mega toksyczna i nie należy sprawy lekceważyć (sama po ugryzieniu wylądowałam kiedyś u chirurga, bo zbagatelizowałam) - na szczęście powstały wskutek zaszłości ropień pękł w trakcie jazdy do lecznicy i u Filipa skończyło się tylko na antybiotyku i przeciwbólach; - zostawiłam Ksawerego Gustawa u mechanika, zatem jeżdżę do roboty tą szafą, którą osobiście kupiłam (zajmuję, kuźwa, gro naszego mikroskopijnego służbowego parkingu i współparujący są mi niezwykle wdzięczni...); - zwal...

 Stanęłam przy ladzie z mięsiwem, żeby nabyć skrzydełka z kurczaka. Szybka akcja. Ale przede mnie wślizgnęła się pani w wieku pogwarancyjnym, wlokąc za sobą mężczyznę towarzyszącego. I się zaczęło... - Kochanieee!!! Czy my mamy w domu szyneczkę?!!!  (Tu następuje rozglądnięcie się po całym sklepie, czy wszyscy słyszeli, że ona właśnie z tym mężczyzną prowadzi wspólne gospodarstwo domowe.) - 15 plasterków poproszę... Kochanie!!!! A kiełbaski jakiejś nie chcesz?... Kochanie!!! A polędwiczkę|?!!!  15 plasterków poproszę... (kolejny rzut okiem, czy wszyscy słyszeli.) - Kochanie!!! A jakiś serek bierzemy?!!! (Kolejne okolenie okiem obecnych, czy zarejestrowano.) - 15 plasterków tego sera poproszę. Zaczynam przy kasie przysypiać... Gość szczerze przeprasza mnie wzrokiem... No nie wytrzymałam. Wyciągnęłam telefon i wykręciłam do Mójcionego: - Kochanie!!!!!! Ty na pewno chcesz te skrzydełka|?!!!! Bo pani przede mną zaraz może je wykupić!!!!! Po pocięciu na plasterki!!!! To chcesz...

Ksawery Gustaw to hyundai i20 w wersji jubileuszowej. Wyjechałam nim prosto z salonu 13 lat temu.  Jest zajebistym samochodem, mało pali, jest nieduży, zwrotny i na każdym parkingu się zmieści. Kocham go. Ale to miejskie autko, średnio sobie radzi w takie ostre zimy na wiosce - miałam ostatnio prawdziwy survival... K.G. pozostanie ze mną do końca - jego albo mojego. Jednakże zamarzył mi się dodatkowy wóz, który ogarnie zimę, ogarnie wiejskie wertepy, ogarnie ewentualny pobyt K.G. w warsztacie i dodatkowo pomieści psy. So... Osobisty wyjechał się szkolić do stolycy, a ja postanowiłam zadziałać w konspiracji.   I w efekcie trochę się problemików nawarstwiło. Skruszona dzwonię: - Kochanie, jak się otwiera maskę w aucie? Bo zostawiłam go na światłach. Wiem, debilka jestem. Ale chcę podłączyć prostownik i nie mogę się dostać do akumulatora. - Słońce, nie wiesz, jak otworzyć maskę we własnym samochodzie?  - No nie wiem właśnie. W hyundai wiem, ale w volkswagenie ni huhu......