Rude trojaczki

-

 Mam w domu takowe. 
Ryszard  - prawdziwy macho.
Romuald - totalna pierdoła.
Rajmund - gardzi ludzkością.

I to Rajmund złapał właśnie infekcję.,,

Pojechałam do najbliższej lecznicy po doxy. Zażyczono sobie wizyty z kotem. Wytłumaczyłam, że kot jest dziki, żyje obok mnie, nie da się złapać... 
Nie, ONI MUSZĄ ZOBACZYĆ PACJENTA, ZANIM WYDADZĄ LEKI!

Pojechałam do kumpla do gabinetu, trochę dalej, trochę w korkach... 
Dostałam leki. Bez zbędnych dyskusji. 
Wie, że jestem technikiem wet.  Wie, że  się znam na diagnostyce. Wie, że WIEM.

Rajmund wraca do zdrowia.

Przysięgam, gdy Mundek wróci do pełni sił, zapakuję go jakimś cudem do transportera, zawiozę do tamtej lecznicy. poproszę o wizytę u tej konkretnej pizdy i zażądam, żeby mi tego dzikiego, syczącego, gryzącego, drapiącego i generalnie całkowicie nieobsługiwanego kociaczka zbadała i zdiagnozowała. 
No wprost nie mogę się doczekać.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Nie ma nic gorszego...

-
W mojej pracy napatrzyłam się na ludzkie zwłoki, licząc w setkach - świeże w miarę, zmasakrowane powypadkowe, w stanie zaawansowanego rozkładu.  Już dawno mnie to nie rusza. Jako osoba obdarzona wyjątkową empatią, jedynie współodczuwam rozpacz rodziny i zawsze trudno mi z nimi rozmawiać. Choć staram się trzymać fason i nie pękać. Jedyne, co mnie łamie, to zwłoki dziecka - aktualnie 10-letni chłopiec, który rozpędzonym rowerkiem wjechał prosto w samochód osobowy... Tragedia ludzka dwóch rodzin - zarówno rodziców dziecka, jak i kierowcy auta, któremu dziecko znienacka wbiło się w pojazd.  Przeżywam takie sprawy. Mocno. Twarz tego chłopczyka pozostanie w mojej głowie na zawsze... 
Czytaj więcej

Wyszłam za mąż, zaraz wracam

-
 Długo, bardzo długo mnie nie było.  Wiem. Sporo się w moim życiu wydarzyło od tego czasu i musiałam kompleksowo przearanżować swoje życie. Choć wiele się w nim nie zmieniło. Po raz drugi w życiu powiedziałam TAK, choć zarzekała się żaba błota... Ale przeszło mi jakoś przez usta, choć po długich rozważaniach. Nie usuwałam tego bloga, bo czułam, że jednak chcę tu wrócić. I wróciłam. Nie wiem, czy na dobre, czy tylko na chwilę.
Czytaj więcej

Iwa...

-
 Poprzestawiało się trochę w moim psio-kocim towarzystwie. Po śmierci Bakiego, którą odchorowałam okrutnie, musiało minąć kilka miesięcy, zanim dom u mnie znalazł Berg - młody pies w typie labradora, który pierwsze swoje 1,5 roku życia spędził na łańcuchu, głodzony i bity. Został przyprowadzony do lecznicy w celu uśpienia, bowiem dotkliwie pogryzł "opiekuna", rzuciwszy się mu do gardła. Animalsi go uratowali i wyszarpałam go z klatki gminnej w Sandomierzu, nie bacząc na koszty. Pracuję z nim aktualnie i jest coraz lepiej - to młody pies. Kocha mnie bezgranicznie, choć napady agresji miewa - wobec innych psów. Swojego stada nie tyka. Swoje stado lubi. Odeszła też moja Iwa, moja najstarsza kotka mco. Dziś mogę w miarę spokojnie o tym napisać, choć emocje we mnie nadal silne. Nie będę się wgłębiać w historię choroby Iwci -leczyłam u niej ropień, który pojawił się praktycznie z dnia na dzień. Na antybiotyk zareagowała super, ale myślę, że pokonała ją sepsa... Byłyśmy umówione na ...
Czytaj więcej